De Swalm, de tocht der kanotochten

Zondag 10 oktober 2021, Sinds een jaar ben ik lid van een kanovereniging, regelmatig maakt de tourgroep tochten. Zo gaan ze ook jaarlijks naar de Swalm dit meanderende riviertje wat zijn oorsprong in Duitsland vind mag in de periode van 1 oktober tot 31 maart bevaren worden. In het gebied wonen Ed en Willem bever met hun gezin, ze houden niet van al die drukte waardoor ze de kanovaarders het zo moeilijk mogelijk proberen te maken. Na jaren van Noeste arbeid liggen er dan ook tientallen bomen over de Swalm heen, de dikste hebben wel een doorsnede van 80 cm.

Nu ben ik zelf ook al vaak wezen kanoën, en normaliter gingen we als de doorvaart gestremd was even naar de kant om deze hindernis te omzeilen. Vanaf de kanoclub heeft de oude garde ooit bepaald dat het de bedoeling is dat je zoveel mogelijk in de kano blijft zitten. In sommige gevallen betekend dit dat je jezelf als een sardientje opvouwt in je kano zodat je onder de hindernis door kunt varen. Als de kano niet onder de hindernis door kan zal hij er overheen moeten. Zo duurt een tochtje van 11,6 km ineens geen 2,5 uur meer maar ruim 6 uur.

Ik zat samen met Geert in mijn oude Coleman Canadees, deze boot is minstens 40 jaar oud is erg breed en heeft een behoorlijke diepgang waardoor we erg goed moesten kijken waar en hoe we een hindernis gingen overbruggen. Het grote voordeel van deze boot is dat hij zo'n beetje onverwoestbaar is. De boot hebben we dan tijdens het varen uiteindelijk maar omgedoopt tot Bismarck.

Om 12:30 stond Ger op het rustpunt klaar met broodjes knakworst, na een half uur hebben we de tocht weer vervolgd, om al vrij snel weer enkele hindernissen te mogen passeren. In het laatste deel van de tocht lag er een flinke populier over het water, voor deze populier lagen er enkele kleinere bomen en takken. Intussen dat Geert en ik (Michel) probeerde deze hindernis te bedwingen kozen de andere vaarders de makkelijkste weg over land. Omdat onze boot te groot en lomp was moesten we alsnog via land de hindernis passeren. Ik zat achterin de boot en hield een armdikke tak vast zodat de boot stabiel lag zodat Geert in de boot kon klimmen, nog voordat Geert in de boot kon stappen brak de tak af en kapseisde de boot bijna, gelukkig ging ik snel tegenhangen en voorkwam ik dat de boot omsloeg. Inmiddels stond er 10cm water in de boot en kon ik eindelijk mijn hoosvat ook eens gebruiken. Nadat de boot grotendeels was leeg gehoosd stapte Geert weer in de boot waarna we naar de kant toe zijn gevaren. Dit was de enige hindernis die we over land hebben omzeild.

Ergens tussen de hindernissen door kwamen we nog langs een ruïne van kasteel Naborg wat ergens rond 1300 na Chr. is gebouwd.

Ik vond het een leuke leerzame tocht waarin ik heb geleerd dat je heel veel hindernissen gewoon vanaf het water kunt overbruggen.

Als je van avontuur houd is de Swalm zeker een aanrader, ik noem hem daarom de tocht der kanotochten.

(c) 2021 by woodcraftsurvival.com