Kanotocht veranderd in een survivaltocht
Op zondag 23 oktober waren Michel, Eddy en Leo weer gaan kanovaren op de dommel, vanuit Neerpelt (B) naar Valkenswaard (NL) deze tocht doen we 2 a drie maal per jaar, het is dus geen onbekend terrein voor ons. Het kwik was 's nachts gedaald tot -1,5 en in de ochtend was het behoorlijk mistig, het zich was lokaal minder als 75 meter.

Om 10:15 zaten we in onze kano's amper een half uur later sloeg het noodlot toe, Eddy die alleen in de kano zat lag met zijn boot pal naast de boot van Leo en Michel. Eddy moest met zijn lichaam een tak ontwijken en de boot dreigde omslaan, toen Leo dit zag probeerde hij Eddy op te vangen. Het gevolg was dat beide kano's naar elkaar toe omsloegen, waardoor wij alle drie in het koude water terecht kwamen. Leo en Michel hebben snel hun waterdichte zakken en peddels op de kant gegooid. Vervolgens hebben we Eddy met zijn cameraspullen geholpen die inmiddels zeiknat waren geworden.
Omdat we onmogelijk met de boot op de waterkant konden komen om hem leeg te laten lopen hebben we dit zo goed als het kon in het water gedaan, vervolgens hebben we Eddy met zijn boot geholpen. Vlug weer in de boot geklommen om de tocht te vervolgen. Hoewel het water een graad of 5 was hadden wij het absoluut niet koud.

Een kwartier later kwamen we bij een brug aan waar je bij hoog water moet uitstappen. We zijn hier ondanks de lage waterstand toch maar even uitgestapt om onze kleding uit te wringen, en de boot leeg te kiepen. Leo was de enige met een droge set kleding en heeft dus van de mogelijkheid gebruik gemaakt om zichzelf om te kleden. Ik had Kit Kat's bij en heb deze uitgedeeld, dit is een energie boost en dus goed tegen de kou.

Je kon zien dat de dommel de laatste tijd niet vaak bevaren wordt, er lagen verschillende bomen overheen en in een bocht was de dommel door afval helemaal dichtgeslibd. We hebben onszelf hier echt doorheen moeten duwen met de peddels.

Anderhalf uur later waren we halverwege de tocht, hier gaan we altijd even hamburgers eten. Maar nu hebben we er ook een flink kampvuur bij gemaakt om onze kleren te drogen en onszelf een beetje op te warmen.

Na het eten duurde de tocht nog ongeveer 2 uur, op wat koude handen en voeten na zijn we er verder zonder kleerscheuren vanaf gekomen.

Omdat de camera van Eddy is nat geworden hebben we maar enkele foto's van deze tocht.
(c) 2016 by woodcraftsurvival.com