Eetbare paddenstoelen

Er is geen methode om eetbare paddenstoelen te herkennen, pluk ze daarom alleen met een echte paddenstoelen kenner. Je kunt leren om één of twee gemakkelijk te herkennen eetbare soorten te identificeren, doe dit in combinatie met hun groeiplaats. Maar leer vooral de (dodelijk)giftige soorten te herkennen. Pluk alleen gaaf uitziende exemplaren.

Pas op!!! Omdat veel eetbare paddenstoelen op giftige paddenstoelen lijken kun je het plukken om ze op te eten maar beter aan de echte paddenstoelen kenner overlaten. Een vergissing kan dodelijk zijn. Woodcraftsurvival.com kan op geen enkele wijze aansprakelijk gesteld worden voor verkeerde of onkundige handelingen.

Wil je toch paddenstoelen eten tijdens je trektochten, koop dan paddenstoelen in de supermarkt zodat je jezelf niet kunt vergissen.

Eekhoorntjesbrood is één van de bekendste van alle eetbare paddenstoelen, eekhoorntjesbrood ziet er uit als een glimmend broodje. Hij wordt 5 tot 25cm hoog en de doorsnede van de hoed bedraagt 8-30cm.

Eekhoorntjesbrood vindt je van augustus tot november in bossen met eik, beuk, berk en naaldbomen.

De roodbruine slanke amaniet ontstaat met een eivormige hoed, hij krijgt later een vlakke hoed met een verhoogd centrum. De hoed is glad, oranje tot roodbruin en heeft een gestreepte bleke rand. De doorsnede van de hoed bedraagt 4 tot 9cm, de lamellen zijn wit. De steel is glad en wit tot crèmekleurig en wordt zo'n 7 tot 10cm hoog met een doorsnede van 10 tot 15mm.

De roodbruine slanke amaniet vind je van de zomer tot de herfst in de nabijheid van loofbomen zoals; beuk, berk en eik. Soms vind je hem in naaldbossen.
De zwavelzwam is een eenjarige boomzwam die vaak herkenbaar is aan zijn waaiervorm. Deze waaiers groeien vaak dakpansgewijs boven elkaar. De hoed die feloranje tot geelbruin gekleurd is kan 30-40cm breed worden met een dikte van 5mm.

Je kunt de zwavelzwam vanaf de lente tot de herfst tegenkomen op stammen en stronken van levende loofbomen zoals; eik, tamme kastanje, wilg en populier.

In het Engels wordt de zwavelzwam ook wel "chicken of the woods" genoemd, dit komt door het witte sappige vlees wat een kipachtige smaak heeft.
De geschubde inktzwam is een veel voorkomende inktzwam. De ei tot klokvormige hoed van de geschubde inktzwam wordt tot ongeveer 5cm breed en circa 8cm hoog. Het hoedje van de geschubde inktzwam is wit met een lichtbruine kruin. Het hoedje is gekenmerkt door de aanwezigheid van witte of vaalbruine schubben. Aan de 10 tot 20cm hoge holle steel zit een ring die er snel afvalt. Bij oudere exemplaren scheurt de hoed bij de rand in en deze rand verkleurt dan van purperbruin tot zwart.

Je kunt de geschubde inktzwam vaak in groepen vinden vanaf mei tot eind november op bemeste weilanden, langs bermen en in het bos langs de paden.

Verzamel de jonge exemplaren en consumeer ze direct na het plukken. De geschubde inktzwam kan niet bewaard of gedroogd worden om hem op een later tijdstip op te eten.

De geschubde inktzwam is niet meer eetbaar als er verkleuring is opgetreden.

De Cantharel is een veel voorkomende paddenstoel met een eigele kleur. De hoed is trechtervormig en heeft een doornsede van 3-8cm. De ondiepe plaatjes zien er uit als een waaiergewelf en lopen nog een stuk door in de stam.
Het vlees is wit en ruikt naar abrikozen.

Je kunt de hanenkam vooral in loofbossen vinden van juni tot oktober, in naaldbossen komt de hanenkam nauwelijks voor.

Je kunt de cantharel bakken en hem vervolgens aan allerlei gerechten toevoegen. Heb je voldoende, droog hem dan voor een later tijdstip.

In naaldbossen vindt men vaak een gelijkende soort die valse hanenkam heet, hoewel deze niet giftig is kan hij wel buikpijn veroorzaken. Bij de valse hanenkam ontbreekt de abrikozengeur.
Grote sponszwam,is een grote bolle zwam die wel 50 cm in doorsnee kan worden. Met de structuur en de geel-witte kleur lijkt deze zwam op een autospons.

De grote sponszwam groeit aan de voet van dennen of sparrenbomen.

Jonge witte exemplaren zijn eetbaar (deze zijn nog romig wit en erg broos). Oudere zwammen zijn leerachtig en bitter van smaak.

Je kunt een stuk van de jonge zwam afsnijden en dit bakken of laten drogen en verkruimelen tot poeder om hem later als smaakversterker aan allerlei gerechten en soepen toe te voegen.

De Grote sponszwam is makkelijk te herkennen.